Łysienie plackowate
Łysienie plackowate to schorzenie powodujące utratę włosów. Charakterystyczne dla tej choroby jest to, że łysienie zaczyna się pojawiać w skupiskach kształtu owalnego. Utrata włosów staje się coraz większa i może prowadzić do całkowitego wyłysienia (około 7 % przypadków).
Choroba ta może pojawić się u każdego jednak najczęściej dotyka ona ludzi młodych obojga płci, z przewagą kobiet. Rozwój choroby związany jest z indywidualną konfiguracją genów i atakiem układu odpornościowego chorego na własne komórki. Nie są znane przyczyny występowania tego schorzenia. Jest wiele teorii. Jedna z nim opisuje łysienie plackowate jako wynik silnych stresów czy stanów nerwowych przez które przeszedł pacjent. Mówi się także, że powód może tkwić w infekcji wirusowej bądź bakteryjnej, albo w długotrwałym kontakcie z silnie oddziałującymi substancjami chemicznymi.
Zazwyczaj bez jakichkolwiek objawów subiektywnych nagle na skórze głowy owłosionej pojawia się jedno lub kilka okrągłych czy owalnych ognisk o średnicy od 1 do 5 cm pozbawionych włosów. Skóra w obrębie tych ognisk ma zwykle barwę kremowo-żółtawą, rzadko jest nieco zaczerwieniona. Ogniska te mogą samoistnie zarastać, ale mogą też powiększać się lub pojawiają się nowe, tak że niekiedy cała skóra głowy pozbawiona jest włosów. W wyjątkowych przypadkach mogą także wypadać brwi czy rzęsy.
Niestety wyleczenie łysienia plackowatego nie jest proste i nie ma w pełni skutecznej metody aby pozbyć się tej choroby. Aby jej przeciwdziałać stosuje się kortykosteroidy (np. w tabletkach), roztwór minoksydilu i antralinę.