Ospa wietrzna

Źródłem zakażenia jest człowiek chory na ospę wietrzną lub półpasiec. Jest on jedynym gospodarzem i rezerwuarem wirusa w przyrodzie, który poza organizmem człowieka szybko ginie. Odporność po przebytym zachorowaniu jest trwała.

Choroba zaczyna się bólami głowy i gorączką. Zwykle dwa do trzech tygodni po zakażeniu pojawia się nagle na tułowiu szybko rozprzestrzeniająca się wysypka. Jasnoczerwone grudki przeistaczają się w ciągu kilku godzin w matę, fatwo pękające pęcherzyki, z których może wyciekać przejrzysty płyn. Rzutami pojawiają się wciąż nowe pęcherzyki, z których z kolei tworzą się strupki. Mogą one umiejscawiać się również na głowie lub na śluzówkach (usta, narządy płciowe). Ciepłota ciała zwykle nieznacznie się podnosi. Inne objawy należą do rzadkości. Wysypka jest bardzo swędząca.