Róża

Charakterystyczny dla róży jest wyraźnie odgraniczony i błyszczący rumień, często zlokalizowany na twarzy, który ma punkt wyjścia w obszarze otworów nosowych. Rumień czasem lokalizuje się na nogach - szczególnie u osób chorujących na żylaki, które cierpią na owrzodzenia podudzi.

Choroba ma bardzo szybkie tempo postępowania - mała zmiana szybko się rozchodzi obwodowo i zajmuje duże obszary skóry, która się łuszczy, a na jej powierzchni pojawiają się pęcherze surowicze, które pękają i odsłaniają powierzchnię bez naskórka. Z pęcherzy sączy się też płyn surowiczy. Te zmiany trudno się goją i mogą przycznić się do innych zakażeń bakteryjnych. Czasami dochodzi także do powiększenia okolicznych węzłów chłonnych i można zaobserwować zaczerwienione pasma na skórze wzdłuż zapalnych zmian naczyń chłonnych. Towarzyszy temu napięcie i zaczerwienienie skóry, uczucie gorąca i bolesności przy dotyku, a także objawy ogólne: wysoka temperatura ( do 41 stopni) z dreszczami i ogólne osłabienie.

Przebyta choroba nie uodparnia na ponowne zachorowanie i u niektórych ludzi obserwuje się skłonność do nawrotowych zapaleń w tych samych miejscach, które mogą spowodować trwałe zmiany w naczyniach chłonnych. Zmiany te utrudniają krążenie chłonki w danym obszarze, co w przypadku prowadzi do obrzęknięcia i powstania tzw. słoniowacizn np. twarzy, kończyn, genitaliów .

Rozpoznanie: należy różnicować z półpaścem lub ropowicą skóry. W leczeniu stosuje się antybiotyki, w warunkach szpitalnych. Stosuje się głównie leki z grupy penicylin, terapia może potrwać ponad tydzień, do 14 dni. Można podać środki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Na strupy po pękniętych pęcherzach stosuje się natłuszczanie brzegów rany i maści z antybiotykiem.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy róży