Ropnie i ropowice powłok

Noworodki mogą zachorować jednocześnie zarówno na ropnie jak i ropowice. Ilość zachorowań świadczy o warunkach sanitarnych i poziomie życia w danym regionie.

Ropnie są małymi i bolesnymi guzkami znajdującymi się w skórze powłok. Wokół ropni pojawia się zaczerwieniona skóra, a środkowa część nacieku rozmięka i wydzielina ropna przebija się przez zniszczoną skórę. W zależności od miejsca występowania zmian zauważa się różny stopień zaawansowania choroby.

Typowe objawy:

• gorączka
• brak łaknienia
• ogólne rozdrażnienie.

Ropowice obejmują zazwyczaj tkankę podskórną tułowia lub kończyn. W pierwszej fazie można zaobserwować naciek zapalny, a następnie odwarstwienie skóry od podłoża przez ropną wydzielinę. Obserwuje się chełbotanie. Masywne odwarstwienie skóry może wywołać martwicę. Powstają przez to ubytki mogące wymagać nawet przeszczepów skóry.

Leczenie ropni polega na ich nacięciu,  noworodkom ponadto podaje się antybiotyki ze względu na ryzyko zakażenia ogólnego. Nawroty choroby leczone są poprzez autoszczepionki i szczepionki Delbeta. Dobre wyniki dają naświetlania lampą kwarcową i kąpiele w rumianku lub roztworze nadmanganianu potasu.

Leczenie ropni natomiast polega na ich nacięciu oraz sączkowaniu (ułatwia to odpływ ropy). W początkowym okresie choremu podaje się antybiotyki o szerokim zakresie działania. Po wykonaniu posiewu i ustaleniu jaka bakteria wywołała chorobę lekarz dobiera odpowiedni, działający wybiórczo antybiotyk. Nie występują nawroty choroby.

W celu zapobiegania zachorowania należy przestrzegać codziennej higieny osobistej, dziecko powinno być codziennie kąpane, a jego ubranka dokładnie prane i prasowane gorącym żelazkiem. Stosowanie odzieży i pieluch z włókien sztucznych może być bardzo szkodliwe.